ข้อความมาถึงตอนตีสาม เขียนว่า 'ฉันต้องการคุยกับคุณ' เขารู้มาหลายเดือนแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่คาดคิดว่าจะเป็นเรื่องนี้ ภรรยาของเขามีความสัมพันธ์ทางอารมณ์และโรแมนติกกับเพื่อนร่วมงานมาสองปีแล้ว สองปีขณะที่พวกเขายังแต่งงานกัน การทรยศครั้งนี้เจ็บปวดเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ เธอต้องการหย่าร้างและอยากแต่งงานกับชายคนที่เธอคบหามา เหตุการณ์นี้ไม่ขาดตกบกพร่อง เขาไม่เคยนอกใจ เลยไม่เคยโกหก เปี่ยมล้นด้วยความซื่อสัตย์ในทุกด้าน แต่ตอนนี้เขากลับถูกโทษว่าเป็นต้นเหตุของทุกอย่าง เธอบอกว่าเขาไม่มีความพร้อมทางอารมณ์ เขาบอกว่าเธอไม่เข้าใจเธอ เธออ้างว่าเขาล้มเหลวในเรื่องที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้ เขาไม่ปฏิเสธว่าการแต่งงานของพวกเขามีปัญหา ความสัมพันธ์ทุกคู่ต้องเผชิญความยากลำบาก มีช่วงเวลาที่ขาดการเชื่อมต่อ แต่เขาไม่เคยทรยศเธอ ไม่เคยให้เหตุผลแก่เธอที่จะไปหาความรักและความอบอุ่นจากที่อื่น
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดไม่ใช่การหย่าร้าง ไม่ใช่แม้แต่การที่เธอหันไปใช้ชีวิตใหม่ได้อย่างรวดเร็ว มันคือการขาดความรู้สึกผิด เธอดูไม่รู้สึกผิดต่อความเจ็บปวดที่ก่อขึ้น ต่อครอบครัวที่แตกสลาย ต่อชีวิตที่พวกเขาสร้างร่วมกันที่เธอกำลังจะทิ้งไปแทน เธอหาเหตุผลมาอธิบายว่าเป็นความผิดของเขาที่ไม่เพียงพอ เธอบอกว่าเธอสมควรได้รับความสุข แม้ว่าจะต้องทำลายทุกสิ่งที่พวกเขามีร่วมกัน
เขาสงสัยว่าเธอจะอยู่กับตัวเองได้อย่างไร เธอดูความเสียหายของครอบครัวพวกเขาแล้วไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย เธอวางแผนอนาคตกับคนอื่นขณะที่เขากำลังเก็บกวาดเศษซากของชีวิตที่ไม่มีตัวตนอีกต่อไป เขาใช้เวลาหลายปีพยายามเป็นสามีที่เธอต้องการ แต่ตอนนี้เขาถูกทำโทษเพราะมัน ความสัมพันธ์นอกใจเป็นทางเลือกของเธอ เป็นการตัดสินใจของเธอ เป็นการทรยศของเธอ แต่สิ่งที่หลอกหลอนเขามากที่สุดคือการขาดความรู้สึกผิดของเธอ
เขาเคยอ่านเรื่องราวของคนที่นอกใจแล้วพบสันติในตัวเอง เขาเคยได้ยินคำแก้ตัว คำอ้างเหตุผล วิธีที่พวกเขาชักจูงตัวเองว่าการกระทำของพวกเขาเป็นเรื่องสมควร แต่เขาไม่เข้าใจ เขาจะเริ่มความสัมพันธ์ใหม่บนรากฐานของความเจ็บปวดของคนอื่นได้อย่างไร เขาจะสร้างอนาคตได้อย่างไรเมื่ออดีตนั้นชัดเจนว่าพังทลาย เขาและที่สำคัญที่สุด เขาจะหาความสงบสุขได้อย่างไรเมื่อคนที่ทำร้ายเขามากที่สุดไม่สนใจ
เมื่อความสุขของใครสักคนเริ่มต้นจากความทุกข์ของคนอื่น พวกเขาจะหาความสงบสุขกับตัวเองได้อย่างไร